بهار کارگران و خلق‌های تحت ستم خجسته باد!

در آستانه نوروز و سالی جدید،

همراه با نوای واپسین نفس‌های زمستان سرد،

مقدم گرم بهار سبزفام و حیات بخش را گرامی داریم؛

و با تشدید نبرد و امید به

پایان برودت و انجماد حاکم بر

حیات گرسنگان و محرومان، بکوشیم

آغازگر روزی نو باشیم!

پاس داریم خاطره لاله‌های سرخ

روییده در فلات ملتهب میهنمان را

که امسال نیز در کارخانه و مزرعه،

در کوچه و خیابان و در سیاهچال‌ها

و در پای چوبه‌های دار با اهریمن درآویختند

و فریاد مرگ و نابودی محتوم

پاسداران استثمار و سیاهی را سر دادند…

ما لاله های سرخ بهاریم،

بی هیچ آه و دریغ و افسوس

از لابلای انجماد و مرگ

بر نکبت تو می‌روییم

می‌شوریم و جنگلی از باروت می‌شویم،

بر انبان ظلم

آتشفشانی در انتظار جرقه و انفجار

در انتظار بهار…!

چریک‌های فدایی خلق ایران
اسفند ۱۴۰۰

هيچ جنبش توده‌ای واقعی بدون شرکت زنان نمی‌تواند وجود داشته باشد!